Mindful parenting….. Ach waarom ook niet.

Ervaringsverhaal van Joost, vader van twee jonge jongens: Toen we door René werden benaderd voor een training voor mindful parenting moesten we daar wel even over nadenken. Waarom eigenlijk? Dat was toch niet nodig? Natuurlijk was ik best wel eens boos op de boys, maar Annemiek zorgde voor de rust in huis en daarmee was de balans in onze opvoeding prima op orde. Omdat ik vind dat je niet ziek hoeft te zijn om beter te worden, besloten we de sprong maar eens te wagen. Way out of the comfort-zone, in ieder geval voor mij.

Acht sessies later kan ik zeggen dat ik er geen spijt van heb gehad. Het is niet zo zeer dat we de dingen nu ineens heel anders zijn gaan doen, of nu de hele dag wierook branden thuis. Het heeft ons doen inzien dat je de dagelijkse dingen ook wat anders, en vooral met volle aandacht kan doen. Niet direct ergens op reageren, maar eerst goed kijken. Met aandacht luisteren en antwoorden. Vijf stappen vooruit denken klinkt heel stoer in de carrieretaal die wij als werkende ouders gewend zijn. Bij het opvoeden werkt dat echter niet altijd. Kinderen zijn kinderen, en geen collega’s of managers. Dan kan je soms beter een stapje terug zetten, om de volgende stap beter te kunnen zetten.

De training heeft ons geleerd anders naar de kids te kijken. Ik word best nog wel eens boos, en de jongens halen me heus nog wel eens het bloed onder de nagels vandaan. We kunnen het nu beter plaatsen, en dat maakt het makkelijker om er mee om te gaan. Daardoor heeft het ons niet alleen completere ouders gemaakt, maar hebben we ook in persoonlijke ontwikkeling weer een stap gezet die in het werk kan helpen.

 

Getagd met ,